گرفتن فرزند به سرپرستی: راهنمای جامع شرایط، قوانین و مراحل

گرفتن فرزند به سرپرستی: راهنمای جامع شرایط، قوانین و مراحل

گرفتن فرزند به سرپرستی

گرفتن فرزند به سرپرستی یعنی اینکه شما مسئولیت نگهداری و تربیت کودکی رو که از خانواده اصلیش جدا شده، با حکم دادگاه به عهده بگیرید. این یه فرصت طلایی برای ساختن یه خانواده گرم و دادن یه آینده روشن به یه بچه است.

حتماً برای خیلی ها پیش اومده که دلشون بخواد یه بچه رو به فرزندی قبول کنن؛ بعضی ها به خاطر اینکه خودشون نمی تونن بچه داشته باشن، بعضی ها هم به خاطر حس قشنگ کمک به یه کودک نیازمند. اما خب، این مسیر، مثل هر کار مهم دیگه ای، یه سری پیچ و خم و قوانین خاص خودش رو داره که اگه ازشون باخبر نباشیم، ممکنه سردرگم بشیم یا حتی از خیر این کار شیرین بگذریم.

هدف از این مقاله اینه که کنار هم، قدم به قدم، همه چیز رو درباره

گرفتن فرزند به سرپرستی

در ایران بررسی کنیم؛ از شرایط لازم برای متقاضیان و بچه هایی که میشه به سرپرستی گرفت، تا مراحل اداری، نکات حقوقی، مالی و حتی شرعی که خیلی ها ممکنه براشون سوال باشه. قراره یه راهنمای کامل و خودمونی داشته باشیم تا با خیال راحت و اطلاعات دقیق، تو این راه قدم بذارید و اگه دوست داشتید، یه فرشته کوچولو رو به خونه تون بیارید و طعم شیرین پدر و مادر شدن رو بچشید.

درک مفهوم فرزندخواندگی (فرزندپذیری): یه اتفاق شیرین یا یه مسیر پر پیچ و خم؟

قبل از اینکه وارد جزئیات و مراحل بشیم، بهتره اول ببینیم اصلاً

فرزندخواندگی

یعنی چی و چه فرقی با بقیه روش های مراقبت از بچه ها داره. خیلی ها ممکنه کلماتی مثل حضانت یا کفالت رو هم شنیده باشن و فکر کنن این ها همون فرزندخواندگیه، اما حقیقتش اینه که داستان کمی متفاوته.

فرزندخواندگی چیست؟ (یه تعریف ساده و خودمونی)

اگه بخوایم خودمونی بگیم،

فرزندخواندگی

یعنی اینکه شما با حکم دادگاه و با نظارت سازمان بهزیستی، مسئولیت یه بچه رو کاملاً به عهده بگیرید و اون بچه هم مثل بچه های خودتون، از تمام حقوق و مزایای فرزند بودن تو خانواده شما بهره مند بشه. یعنی چی؟ یعنی شما میشید پدر و مادر قانونی اون بچه، با همه مسئولیت ها و البته شیرینی هاش. این رابطه، یه رابطه دائمیه که هدفش اینه که کودک یه خانواده ثابت و امن داشته باشه.

اما فرقش با حضانت یا کفالت چیه؟ حضانت معمولاً موقتیه و فقط شامل نگهداری و تربیت بچه میشه، در حالی که ولایت و بقیه حقوق اصلی با والدین اصلیه. کفالت هم بیشتر جنبه مالی داره و فقط تعهد به تأمین هزینه های زندگیه. اما

گرفتن فرزند به سرپرستی

فراتر از این هاست و یه جورایی یعنی بچه ای رو کاملاً عضو خانواده خودتون کردن، البته با یه سری تفاوت های حقوقی خاص که جلوتر بهش می رسیم.

تاریخچه

فرزندخواندگی در ایران

هم نشون میده که این موضوع از قدیم تو فرهنگ ما وجود داشته، حتی تو اسلام هم بهش اشاره شده؛ مثلاً داستان حضرت موسی و همسر فرعون یا حضرت یوسف و عزیز مصر، نشون میده که پذیرش بچه ها توسط خانواده های دیگه، یه مسئله شناخته شده بوده.

چرا فرزندخواندگی اینقدر مهمه؟

شاید بپرسید که چرا این همه مراحل و سختی برای

فرزندخواندگی

وجود داره؟ جوابش خیلی ساده است: چون پای آینده یه انسان کوچولو در میونه. وقتی یه بچه به سرپرستی گرفته میشه، در واقع فرصت پیدا می کنه که تو یه محیط امن و پر از عشق رشد کنه، هویت خانوادگی پیدا کنه و آینده روشنی داشته باشه. این حق طبیعی هر کودکیه که تو یه خانواده بزرگ بشه و مورد حمایت قرار بگیره.

از اون طرف، برای خانواده هایی که متقاضی

به سرپرستی گرفتن بچه

هستن، این یه فرصت بی نظیره برای تجربه حس قشنگ والد بودن و پر کردن جای خالی یه فرزند. خیلی از زوجین بعد از سال ها تلاش برای بچه دار شدن و موفق نشدن، با

فرزندخواندگی

به آرزوشون می رسن و یه خانواده کامل رو تشکیل میدن.

این فرآیند نه تنها به نفع کودک و خانواده متقاضیه، بلکه به نفع جامعه هم هست؛ با

به سرپرستی گرفتن نوزاد

یا کودک، تعداد بچه های بی سرپرست و بدسرپرست کم میشه و آسیب های اجتماعی هم کاهش پیدا می کنه. در واقع، این یه معامله دو سر بُرد هست که هم بچه به آرامش میرسه و هم خانواده طعم عشق رو دوباره می چشه.

کیا می تونن برای سرپرستی فرزند اقدام کنن؟ (شرایط شما که متقاضی هستید)

حالا که فهمیدیم

فرزندخواندگی

چیه و چقدر مهمه، وقتشه ببینیم چه کسانی اصلاً می تونن برای این کار اقدام کنن. قوانین

فرزندخواندگی در ایران

یه سری شرایط و اولویت هایی رو مشخص کرده که دونستنشون خیلی ضروریه. این شرایط هم برای اطمینان از مصلحت کودکه و هم برای اینکه روند کار مشخص باشه.

اولویت ها برای گرفتن سرپرستی: نوبت شما کجاست؟

قانون، برای

سرپرستی کودکان

یه سری اولویت ها گذاشته که شامل گروه های زیر میشه:

  1. زوجین فاقد فرزند: این گروه در اولویت اول هستن. یعنی زن و شوهری که حداقل پنج سال از ازدواجشون گذشته باشه و بچه نداشته باشن. البته یه شرط سنی هم هست؛ حداقل یکی از اون ها باید بالای ۳۰ سال سن داشته باشه. یه نکته مهم اینه که اگه پزشک قانونی تأیید کنه که زوجین اصلاً امکان بچه دار شدن رو ندارن، دیگه شرط پنج سال ازدواج لازم نیست.
  2. زوجین دارای فرزند: بله، حتی اگه خودتون هم بچه داشته باشید، می تونید برای

    فرزندخواندگی

    اقدام کنید. البته باز هم شرط حداقل ۳۰ سال سن برای یکی از زوجین پابرجا هست.

  3. دختران و زنان بدون شوهر: زنان مجرد بالای ۳۰ سال هم می تونن برای

    فرپرستی فرزند دختر

    اقدام کنن. این یک فرصت خوب برای زنانی است که تمایل به مادری دارن اما ازدواج نکردن.

  4. اولویت بستگان کودک: اگه خود کودک بی سرپرست یا بدسرپرست، فامیل نزدیکی داشته باشه که صلاحیت

    سرپرستی

    رو دارن (مثل خاله، عمه، عمو یا دایی)، اونا هم تو اولویت هستن، البته با تأیید بهزیستی و دادگاه.

  5. اولویت سنی: بین متقاضیان هم شرایط، معمولاً زوجینی که سنشون کمتره، تو اولویت قرار می گیرن.

یه نکته کلیدی اینجاست که برای زوجین، رضایت هر دو نفر برای

گرفتن فرزند به سرپرستی

کاملاً الزامیه و درخواست باید حتماً مشترک باشه.

چه شرایطی باید داشته باشید؟ (از صفر تا صد آمادگی)

علاوه بر اولویت ها، یه سری شرایط عمومی و اختصاصی هم هست که همه متقاضیان

فرزندخواندگی

باید اون ها رو داشته باشن:

  • تابعیت و اقامت: باید تابعیت جمهوری اسلامی ایران رو داشته باشید. اگه خارج از کشور زندگی می کنید، می تونید از طریق سفارتخانه های ایران اقدام کنید.
  • اعتقاد دینی: باید به یکی از ادیان رسمی کشور اعتقاد داشته باشید.
  • سلامت جسمی و روانی: خدای ناکرده نباید به بیماری های واگیردار، صعب العلاج یا مشکلات روانی ای که مانع از مراقبت درست از کودک میشه، مبتلا باشید. این موضوع با معاینات پزشکی و روانشناسی بررسی میشه.
  • توانایی تربیت و نگهداری: باید بتونید یه محیط امن، سالم و مناسب برای رشد و تربیت کودک فراهم کنید.
  • سوء پیشینه کیفری: نباید سوء پیشینه کیفری موثر داشته باشید که نشون بده شما صلاحیت اخلاقی لازم رو ندارید.
  • تمکن مالی کافی: این یکی از مهم ترین شرایط

    فرزند خواندگی

    است. باید بتونید هزینه های زندگی، تحصیل، درمان و آینده کودک رو تأمین کنید. این یعنی باید مدارکی مثل گواهی اشتغال به کار، فیش حقوقی، پروانه کسب یا مدارک مربوط به میزان درآمدتون رو ارائه بدید تا بهزیستی و دادگاه مطمئن بشن که شما از پس مخارج یه بچه برمیاید.

  • صلاحیت اخلاقی و عدم اعتیاد: باید از نظر اخلاقی صالح باشید و خدای نکرده به مواد مخدر، الکل یا هر نوع ماده روان گردان دیگه ای اعتیاد نداشته باشید. این مسئله با استعلام از مراجع مربوطه و مصاحبه ها بررسی میشه.
  • اهلیت قانونی: یعنی باید بالغ، عاقل و غیرمحجور باشید. (یه جورایی یعنی باید از نظر قانونی مسئول اعمال خودتون باشید.)

همه این شرایط به این دلیل وضع شده که مطمئن بشن بهترین آینده رو برای کودک فراهم می کنید. پس هیچ کدوم رو دست کم نگیرید!

«سخت ترین تجربه برای کودکان، فسخ فرزندخواندگی است. برخی خانواده ها که به هر علتی با احساس پیش می آیند و بعد تاب شنیدن حرف اطرافیان را ندارند یا دلشان را می زند، بزرگترین لطمه را به کودک وارد می کنند. برای همین باید از ابتدا دقیق بررسی شوند.»

چه کودکانی چشم انتظار خانواده هستند؟ (شرایط بچه هایی که میشه سرپرستیشون رو قبول کرد)

حالا که از شرایط متقاضیان صحبت کردیم، بریم سراغ بخش مهم دیگه: چه کودکانی اصلاً می تونن تحت

سرپرستی

قرار بگیرن؟ این موضوع هم مثل شرایط متقاضیان، قوانین خاص خودش رو داره و هر کودکی رو نمیشه به

فرزندخواندگی

داد.

این بچه ها چه کسانی هستند؟ (انواع کودکانی که واجد شرایطند)

طبق

قوانین فرزندخواندگی

، بچه هایی که میتونن تحت سرپرستی قرار بگیرن، چند دسته ان:

  1. کودکانی که پدر، مادر و حتی پدربزرگ پدری شون اصلاً مشخص نیستن: این ها معمولاً بچه هایی هستن که اصطلاحاً بهشون میگن سرراهی و کسی از هویت والدینشون خبر نداره.
  2. کودکانی که پدر، مادر، پدربزرگ پدری و وصی قانونی شون فوت کردن و در قید حیات نیستن.
  3. کودکانی که حداقل دو سال از زمانی که به بهزیستی سپرده شدن گذشته و هیچ کس از خانواده اصلی شون (مثل پدر، مادر یا پدربزرگ پدری) برای

    سرپرستی شون

    نیومده.

  4. کودکان بدسرپرست: یعنی بچه هایی که دادگاه تشخیص داده والدین اصلی شون صلاحیت نگهداری و تربیتشون رو ندارن و سرپرستی ازشون سلب شده. این موارد معمولاً به خاطر اعتیاد، سوءرفتار، یا ناتوانی شدید والدین در نگهداری از بچه ها پیش میاد.

توجه کنید که این پروسه شناسایی کودکان واجد شرایط و تأیید بی سرپرستی یا بدسرپرستی اون ها، خودش یه فرآیند قانونی طولانی مدته که نیاز به بررسی های دقیق قضایی داره. به همین خاطره که تعداد بچه هایی که واقعاً میتونن به

فرزندخواندگی

سپرده بشن، همیشه محدودتر از تعداد متقاضیان

گرفتن فرزند به سرپرستی

هست.

آمار و اولویت ها: واقعیت های پشت پرده!

یه واقعیتی که خیلی ها شاید ازش خبر نداشته باشن اینه که بین درخواست ها برای

فرزندخواندگی

و بچه هایی که واقعاً تو بهزیستی هستن، تفاوت هایی وجود داره. اکثر خانواده ها دنبال

گرفتن نوزاد

، خصوصاً

فرزندخواندگی دختر

هستن. اما آمار نشون میده که:

  • تعداد پسرها و دخترها تو مراکز بهزیستی تقریباً برابره (۵۰-۵۰).
  • ولی حدود ۹۹ درصد متقاضیان اولیه،

    نوزاد دختر

    میخوان!

  • به خاطر همین درخواست زیاد برای

    نوزاد دختر

    ، بچه های پسر و اون هایی که سنشون بالاتره (مثلاً بالای ۳ سال) یا حتی بچه هایی که نیازهای خاص (مثل معلولیت یا بیماری مزمن) دارن، مدت زمان بیشتری تو مراکز بهزیستی می مونن.

اینجاست که اهمیت فرهنگ سازی و بازتر شدن دید خانواده ها برای

پذیرش کودکان با سن بالاتر

یا

کودکان دارای نیازهای خاص

بیشتر میشه. با پذیرش این بچه ها، هم اونا به یه خانواده گرم می رسن و هم زمان انتظار برای شما کم میشه. پس اگه عجله دارید، شاید بد نباشه به این گزینه ها هم فکر کنید.

قدم به قدم تا آغوش گرم خانواده: مراحل گرفتن فرزند به سرپرستی

خب، تا اینجا با مفهوم

فرزندخواندگی

و شرایط متقاضیان و کودکان آشنا شدیم. حالا وقتشه که وارد اصل مطلب بشیم و ببینیم

مراحل فرزند خواندگی

از صفر تا صد چیه و از کجا باید شروع کنیم تا یه بچه رو به

سرپرستی بگیریم

.

شروع مسیر: از فکر کردن تا ثبت نام

اول از همه، یه گفتگوی جدی با همسرتون (اگه متأهل هستید) یا با خودتون (اگه مجرد هستید و شرایط

فرزندخواندگی دختر

رو دارید) داشته باشید. این یه تصمیم بزرگ و تأثیرگذاره، پس با مشاوره های روانشناسی، خودتون رو از نظر روحی آماده کنید.

بعد از آمادگی های اولیه،

ثبت نام فرزندخواندگی

اولین قدم عملیه. شما باید وارد

سامانه ملی فرزندخواندگی

بشید. آدرس این سامانه http://adoption.behzisti.net هست. اونجا یه حساب کاربری برای خودتون می سازید و اطلاعات اولیه رو وارد می کنید.

نکته مهم اینه که مدارک مورد نیاز رو از قبل آماده کنید و با کیفیت خوب (از روی اصل مدارک) اسکن و آپلود کنید. بعد از ثبت نام، یه پیامک حاوی کد مربوطه براتون میاد که نشون میده ثبت نام اولیه شما انجام شده.

آماده سازی مدارک: لیست کامل هرچی که نیاز دارید

مدارک، پایه و اساس پرونده شما برای

گرفتن بچه از بهزیستی

هستن. پس با دقت این لیست رو آماده کنید:

  • مدارک هویتی:
    • تصویر کامل همه صفحات شناسنامه ایرانی شما و همسرتون (اگه متأهل هستید).
    • تصویر کارت ملی شما و همسرتون.
    • برای آقایون، تصویر کارت پایان خدمت یا معافیت از خدمت.
    • تصویر سند ازدواج (برای زوجین متقاضی).
  • مدارک تحصیلی و سکونتی:
    • تصویر آخرین مدرک تحصیلی شما و همسرتون.
    • تصویر سند مالکیت یا مبایعه نامه منزل یا اجاره نامه معتبر.
  • مدارک مالی و شغلی:
    • اصل یا تصویر گواهی اشتغال به کار، فیش حقوقی، پروانه کسب یا هر مدرک دیگه ای که میزان تقریبی درآمدتون رو نشون بده. این مدارک برای اثبات تمکن مالی کافی شما ضروری هستن.
    • تصویر مدارک بیمه پایه اجتماعی.
  • مدارک پزشکی:
    • اگه زوجین فاقد فرزند هستید و می خواید از اولویت اول برخوردار بشید، اصل گواهی پزشک متخصص زنان و زایمان مبنی بر عدم امکان بچه دار شدن رو لازم دارید. بعدش هم باید همین گواهی رو از پزشکی قانونی تأیید بگیرید.

یه نکته مهم: همه تصاویر مدارک باید کاملاً خوانا باشن. بعد از اینکه بهزیستی تأیید اولیه رو داد، باید این مدارک رو تو یکی از دفاتر اسناد رسمی برابر اصل کنید و به بهزیستی تحویل بدید.

مصاحبه و بررسی اولیه: از خونه تون تا روانشناس

بعد از اینکه مدارک رو آپلود و ثبت نام کردید، نوبت به مرحله های جدی تر می رسه.

  1. مصاحبه و بازدید مددکاری اولیه: کارشناس های بهزیستی میان و با شما مصاحبه می کنن و از محیط زندگی تون (خونه) بازدید می کنن. هدف این بازدید، ارزیابی شرایط زندگی، محیط خانواده و اینکه چقدر برای

    سرپرستی بچه

    توانمند هستید، هست. اونا می خوان مطمئن بشن که کودک تو یه فضای مناسب و سالم بزرگ میشه.

  2. ارزیابی روانشناختی: شما باید به روانشناس مورد تأیید بهزیستی مراجعه کنید تا تأییدیه سلامت روانتون رو بگیرید. اگه لازم باشه، ممکنه جلسات مشاوره تکمیلی هم براتون گذاشته بشه. این بخش برای اطمینان از سلامت روحی شما و آمادگی تون برای چالش های

    فرزندپروری

    خیلی مهمه.

  3. استعلامات قانونی: تو این مرحله، از شما گواهی عدم اعتیاد و عدم سوء پیشینه کیفری گرفته میشه.

این مراحل ممکنه کمی زمان بر باشه، چون همه چیز با دقت و وسواس انجام میشه تا بهترین تصمیم برای آینده کودک گرفته بشه.

آشنایی با کودک: لحظه های ناب اول

اگه همه مراحل بالا با موفقیت پیش رفت و شما صلاحیت لازم رو کسب کردید، بهزیستی یه کودک واجد شرایط رو به شما معرفی می کنه. انتخاب کودک معمولاً با در نظر گرفتن ملاحظات سنی و جنسیتی که شما درخواست دادید، انجام میشه. اما همونطور که گفتیم، اگه تو درخواستتون برای

فرزندخواندگی پسر

یا

کودک با سن بالاتر

انعطاف پذیرتر باشید، ممکنه زودتر به نتیجه برسید.

بعد از معرفی، جلسات دیداری بین شما و کودک انجام میشه تا هر دو طرف، هم شما و هم کودک، همدیگه رو بشناسید و ارتباط اولیه شکل بگیره. اگه خدای نکرده تو این دیدارها ارتباط خوبی شکل نگرفت، بهزیستی این امکان رو داره که تا سه کودک دیگه رو هم به شما معرفی کنه تا بهترین گزینه پیدا بشه.

دوره آزمایشی و حکم قطعی: یه تعهد شش ماهه

وقتی پذیرش اولیه انجام شد و همه از تعامل شما و کودک راضی بودن، دادگاه یه

حکم سرپرستی موقت

برای یه دوره آزمایشی شش ماهه صادر می کنه. تو این شش ماه، مددکاران بهزیستی نظارت دقیق و مستمری روی خانواده و کودک دارن. اونا میان و میرن، با شما و کودک صحبت می کنن تا مطمئن بشن همه چیز خوب پیش میره و کودک تو محیط جدیدش احساس امنیت و آرامش داره.

این دوره آزمایشی واقعاً مهمه. هم به کودک فرصت میده با محیط و خانواده جدیدش انطباق پیدا کنه و هم به شما این فرصت رو میده که با مسئولیت های

فرزندپروری

آشنا بشید و برای زندگی مشترک طولانی مدت آماده شید.

اگه بعد از این شش ماه، گزارش مددکاران بهزیستی مثبت بود و دادگاه هم از وضعیت رضایت داشت،

حکم سرپرستی موقت

شما به

حکم سرپرستی قطعی

تبدیل میشه و دیگه رسماً میشید پدر و مادر قانونی اون بچه. این پایان یه مسیر طولانی اما پر از برکت و عشق خواهد بود.

ریزه کاری های حقوقی، مالی و شرعی فرزندخواندگی که باید بدونید!

مسئله

گرفتن فرزند به سرپرستی

فقط به مراحل اداری و عاطفی خلاصه نمیشه. یه سری نکات حقوقی، مالی و شرعی هم هست که دونستنشون واقعاً ضروریه و میتونه جلوی خیلی از مشکلات احتمالی رو تو آینده بگیره.

قصه تملیک اموال: چرا باید بخشی از دارایی تون رو به اسم بچه بزنید؟

یکی از

قوانین فرزند خواندگی در ایران

که شاید برای خیلی ها سوال باشه، مسئله تملیک امواله. طبق ماده ۱۴ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست، دادگاه معمولاً حکمی صادر می کنه که شما متقاضی

سرپرستی

، بخشی از اموال یا حقوق خودتون رو به نام کودک یا نوجوانی که به

سرپرستی

گرفتید، بزنید. اما چرا؟

دلیلش خیلی واضحه:

فرزندخوانده

به طور طبیعی از والدین سرپرست ارث نمی بره! بله، این یه تفاوت اساسی با فرزند طبیعیه. پس قانون گذار خواسته یه جوری آینده مالی این بچه ها رو تضمین کنه. دادگاه بر اساس شرایط خانواده شما، نوع و میزان این مال رو تعیین می کنه. گاهی هم اگه دید تأمین این مال ممکنه سخت باشه یا به مصلحت کودک نیست، میتونه ازتون تعهد کتبی بگیره که در آینده این کار رو انجام بدید، یا حتی اصلاً این شرط رو نذاره. این ماده قانونی در واقع یه چتر حمایتی برای

حقوق فرزند خوانده

هست تا خیالشون از آینده راحت باشه.

داستان محرمیت فرزندخوانده: چطور شرعی بشه؟

این یکی از پربحث ترین و مهم ترین مسائل شرعی تو

فرزندخواندگی

هست. باید بدونید که

فرزندخوانده

به طور طبیعی با شما و بچه های دیگه خانواده تون محرم نیست! یعنی مثل یه غریبه محسوب میشه و این تو آینده، خصوصاً وقتی بچه بزرگ میشه، می تونه مشکل ساز بشه.

اما نگران نباشید، راهکارهایی برای

محرمیت فرزند خوانده

وجود داره که عمده ترین اون ها از طریق شیرخوردن (که بهش میگن رضاع) هست. یعنی اگه کودک زیر دو سال باشه و از مادر سرپرست یا از یکی از محارم پدر سرپرست (مثل خواهر یا مادر او) با شرایط خاص شرعی شیر بخوره، محرم میشه. جزئیات این موضوع کمی پیچیده است و حتماً باید با یک مرجع تقلید یا دفاتر پاسخ به مسائل شرعی مشورت کنید.

گاهی هم راهکارهای دیگه ای مثل ازدواج با محارم سببی (مثلاً اگه دخترخوانده ای دارید، پدرتون با ایشون ازدواج صوری کنه) مطرح میشه که باز هم نیاز به دقت فراوان و مشاوره شرعی داره. پس این بخش رو حتماً جدی بگیرید و قبل از اقدام برای

گرفتن فرزند به سرپرستی

، راهکار

محرمیت فرزند خوانده

رو از نظر شرعی مشخص کنید.

ارث و میراث: تکلیف فرزندخوانده چیه؟

همونطور که بالا اشاره شد،

فرزندخوانده

از والدین سرپرستش ارث نمی بره. این یه قانون صریح تو ایران هست و با فرزند طبیعی فرق داره. اما خب، شما که یه بچه رو به

سرپرستی

می گیرید، حتماً دوست دارید که اون هم از اموال شما بهره مند بشه و آینده اش تأمین باشه.

برای جبران این موضوع، راهکارهای قانونی مختلفی وجود داره:

  • وصیت: شما می تونید حداکثر تا یک سوم اموالتون رو بعد از فوت، برای

    فرزندخوانده تون

    وصیت کنید.

  • صلح: می تونید تو زمان حیاتتون، بخشی از اموالتون رو به صورت صلح عمری یا به شکل دیگه، به نام

    فرزندخوانده تون

    بزنید.

  • هبه: می تونید اموالی رو به

    فرزندخوانده تون

    ببخشید.

پس با اینکه

فرزندخوانده

به طور خودکار ارث نمی بره، اما با برنامه ریزی درست و استفاده از این راهکارهای حقوقی، میتونید آینده مالی اون رو کاملاً تضمین کنید. حتماً برای انجام این کارها با یه وکیل یا مشاور حقوقی مشورت کنید تا همه چیز قانونی و بی عیب و نقص انجام بشه.

چالش ها، نگرانی ها و راه های موفقیت در فرزندخواندگی

مسیر

گرفتن فرزند به سرپرستی

، مثل هر مسیر دیگه ای، خالی از چالش و نگرانی نیست. خیلی از متقاضیان ممکنه با مشکلاتی روبرو بشن یا سوالاتی تو ذهنشون داشته باشن. بیاید به بعضی از این چالش ها و نگرانی های رایج بپردازیم و ببینیم راهکار چیه.

چرا این فرآیند گاهی طولانی میشه؟ (پاسخ به سوالات رایج)

یکی از گلایه های اصلی متقاضیان

فرزندخواندگی

، طولانی شدن این فرآینده. بعضی ها فکر می کنن تعداد بچه های بی سرپرست زیاد هست، پس چرا این همه انتظار؟ جواب این سوال چند بخش داره:

  1. تعداد محدود کودکان واجد شرایط: همونطور که گفتیم، هر کودکی رو نمیشه به

    فرزندخواندگی

    داد. بچه باید واقعاً بی سرپرست یا بدسرپرست باشه و دادگاه هم این موضوع رو تأیید کنه. این فرآیند قضایی زمان بره و باعث میشه تعداد بچه های آماده

    واگذاری

    کم باشه.

  2. احراز صلاحیت کامل متقاضیان: بهزیستی و دادگاه باید با دقت تمام، صلاحیت شما رو برای

    سرپرستی بچه

    تأیید کنن. این کار با مصاحبه ها، بازدیدها، استعلامات و بررسی های روانشناسی انجام میشه که هر کدوم زمان خودشون رو می برن. این کار برای جلوگیری از اتفاقات تلخی مثل

    فسخ فرزندخواندگی

    لازمه.

  3. تقاضای بالای

    نوزاد دختر

    : چون بیشتر خانواده ها دنبال

    نوزاد دختر

    هستن، صف انتظار برای این گروه خیلی طولانی میشه. اگه تو درخواستتون برای

    سن و جنسیت کودک

    انعطاف پذیری بیشتری داشته باشید، ممکنه زمان انتظار کمتری رو تجربه کنید.

در واقع، طولانی شدن فرآیند به خاطر دقت و وسواس بهزیستی و دادگاهه، چون مسئولیت بزرگی رو به عهده دارن و میخوان بهترین آینده رو برای کودکان فراهم کنن.

فسخ فرزندخواندگی: یه اتفاق تلخ و دردناک

یکی از بدترین اتفاقاتی که میتونه تو

فرزندخواندگی

بیفته، فسخ اونه. یعنی خانواده ای یه بچه رو به

سرپرستی

بگیره و بعداً به دلایلی، اون رو پس بده. این اتفاق، چه از نظر قانونی و چه از نظر روحی و روانی، ضربه خیلی بزرگی به کودکه و میتونه تأثیرات مخربی رو روی آینده اش بذاره.

به همین دلیله که بهزیستی از اول اینقدر سخت گیره و همه جوانب رو بررسی می کنه. اونا میخوان مطمئن بشن که شما با چشم باز، با همه وجود و با یه تعهد واقعی قدم تو این راه گذاشتید. پس اگه احساسی تصمیم میگیرید یا حرف اطرافیان براتون مهمه، بهتره اول بیشتر فکر کنید و مشورت بگیرید.

باورهای غلط و شایعات: حقیقت چیه؟

شاید شنیده باشید که میگن تو

فرزندخواندگی

پارتی بازی میشه یا اگه پول داشته باشی کارت زودتر راه میفته. این حرفا اغلب شایعه ست. با راه اندازی

سامانه ملی فرزندخواندگی

، روند کار کاملاً شفاف و قابل رصده. درصد خطا اگرچه صفر نیست، اما خیلی خیلی کم شده.

همونطور که قبلاً هم گفتیم، تفاوت تو زمان انتظار بیشتر به خاطر تفاوت تو شرایط متقاضی و نوع کودکیه که درخواست میشه. مثلاً کسی که

سرپرستی یه پسر ۶ ساله

یا

کودک دارای نیاز خاص

رو قبول میکنه، ممکنه خیلی زودتر از کسی که سال ها منتظر

نوزاد دختر

هست، به نتیجه برسه. پس نگران شایعات نباشید و روی روند قانونی تمرکز کنید.

فرهنگ سازی و بچه هایی با نیازهای خاص: دریچه ای تازه

متاسفانه هنوز تو جامعه ما فرهنگ

پذیرش کودکان با سن بالاتر

یا

کودکان دارای معلولیت و بیماری های خاص

اونقدر که باید جا نیفتاده. ۹۹ درصد خانواده ها دنبال نوزاد سالم هستن، در حالی که بسیاری از بچه هایی که تو بهزیستی هستن، سنشون بالاتره یا نیازهای ویژه ای دارن.

رسانه ها، فیلم ها و سریال ها میتونن تو این زمینه نقش مهمی ایفا کنن و دید جامعه رو تغییر بدن. پذیرش این بچه ها نه تنها یه کار بسیار ارزشمنده، بلکه میتونه زمان انتظار شما رو هم به طور قابل توجهی کم کنه. این بچه ها هم نیاز به عشق و خانواده دارن و میتونن شادی بی نظیری رو به زندگی شما بیارن.

دغدغه های روانشناختی: هم برای شما هم برای کودک

بعد از

واگذاری

، چالش های روانشناختی جدیدی هم برای کودک و هم برای والدین پیش میاد:

  • برای کودک: یکی از مهم ترین مسائل، اینه که چه زمانی و چطور حقیقت

    فرزندخواندگی

    رو به کودک بگیم. متخصصان روانشناسی میگن بهتره کودک از سنین پایین و به تدریج با این واقعیت آشنا بشه تا بعداً تو سنین بالاتر دچار بحران هویت نشه.

  • برای والدین: شما هم باید برای چالش های

    فرزندپروری

    آماده باشید. انتظار نداشته باشید که همه چیز همیشه گل و بلبل باشه. مثل هر پدر و مادر دیگه ای، با مشکلات و سختی هایی روبرو میشید. گاهی انتظاراتتون ممکنه با واقعیت فرق داشته باشه، پس حتماً از مشاوره های روانشناسی بعد از

    واگذاری

    هم استفاده کنید و اجازه ندید کسی تو این مسیر به شما حس ترحم یا دلسوزی بده. شما یه قهرمانید که یه زندگی رو نجات دادید!

آخرین آمار فرزندخواندگی در ایران: وضعیت کنونی چی میگه؟

باید قبول کنیم که آمارها همیشه یه تصویر روشن از واقعیت به ما نشون میدن. طبق آخرین آمارهایی که در دسترسه (از شش ماهه نخست سال ۱۳۹۹)، حدود ۵۳۹ کودک تحت پوشش بهزیستی در سراسر کشور به

فرزندخواندگی

رفتن. جالبه بدونید که از این تعداد، ۲۸ کودک دارای معلولیت بودن که این نشون میده کم کم داره فرهنگ

پذیرش کودکان با نیازهای خاص

هم جا میفته، هرچند خیلی کُند.

استان تهران تو این مدت بیشترین آمار

فرزندخواندگی

رو با ۱۵۵ کودک داشته. این آمارها، اگرچه ممکنه کمی قدیمی باشن، اما نشون دهنده روند کلی

فرزندخواندگی در ایران

هستن. چیزی که واضحه اینه که سیستم

فرزندخواندگی

هر سال قانونمندتر و شفاف تر میشه و سامانه ملی

فرزندخواندگی

هم تو این مسیر خیلی کمک کننده بوده. هدف سازمان بهزیستی هم همیشه این بوده که این فرآیند رو بهبود بده و بهترین شرایط رو برای بچه های نیازمند سرپرست فراهم کنه.

بهزیستی دائماً در تلاش هست که با برنامه ریزی های دقیق و فرهنگ سازی، هم فرآیند

فرزندخواندگی

رو تسهیل کنه و هم آگاهی جامعه رو در مورد

پذیرش کودکان مختلف

بالا ببره. این کار نیاز به همراهی همه ما داره تا هیچ کودکی از آغوش گرم خانواده محروم نمونه.

نتیجه گیری

خب، رسیدیم به آخر این مسیر طولانی اما پر از امید و عشقی که با هم طی کردیم.

گرفتن فرزند به سرپرستی

یه تصمیم بزرگ و یه سفر مقدسه که نه تنها زندگی یه کودک رو متحول می کنه، بلکه به خانواده شما هم معنا و رنگ دیگه ای میبخشه. این فرآیند، همونطور که دیدیم، ریزه کاری های قانونی، شرعی، مالی و روانشناختی زیادی داره که دونستن هر کدومشون میتونه راه رو براتون هموارتر کنه.

چیزی که تو تمام این مسیر نباید فراموش کنید، صبر، آگاهی و عشقه. شاید گاهی با سختی ها و انتظارهای طولانی روبرو بشید، اما مطمئن باشید که شیرینی لبخند یه کودک که تو آغوش شما آرامش پیدا می کنه، ارزش همه این ها رو داره. پس، با قلب باز، اطلاعات کامل و بهره گیری از مشاوره های تخصصی، قدم تو این راه بذارید.

اگر تمام شرایط

فرزند خواندگی

رو دارید و این مطلب تونسته بهتون کمک کنه که دید بهتری نسبت به این فرآیند پیدا کنید، وقتشه که آستین بالا بزنید و اولین قدم رو بردارید. همین الان به

سامانه ملی فرزندخواندگی

مراجعه کنید و این مسیر پر از برکت رو شروع کنید. دنیا منتظر محبت شماست تا با دستای پر مهرتون، آینده یه فرشته کوچولو رو بسازید.

آیا شما به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد "گرفتن فرزند به سرپرستی: راهنمای جامع شرایط، قوانین و مراحل" هستید؟ با کلیک بر روی قوانین حقوقی، به دنبال مطالب مرتبط با این موضوع هستید؟ با کلیک بر روی دسته بندی های مرتبط، محتواهای دیگری را کشف کنید. همچنین، ممکن است در این دسته بندی، سریال ها، فیلم ها، کتاب ها و مقالات مفیدی نیز برای شما قرار داشته باشند. بنابراین، همین حالا برای کشف دنیای جذاب و گسترده ی محتواهای مرتبط با "گرفتن فرزند به سرپرستی: راهنمای جامع شرایط، قوانین و مراحل"، کلیک کنید.

نوشته های مشابه